| Mały obywatel świata |
| wtorek, 16 marca 2010 09:51 |
|
Stowarzyszenie Inicjatyw Kulturalnych INSPIRO od czerwca 2009 roku realizuje projekt "Mały obywatel świata", który jest przeznaczony dla dzieci w wieku od 3 do 6 lat zamieszkujących teren Gminy Niepołomice. Projekt przybliża dzieciom odległe kultury Świata. Jest finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego - Działanie 9.5 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt realizowany jest w partnerstwie z Samorządowym Przedszkolem im. Św. Kingi w Podłężu. Już od ponad pół roku dzieci z tego terenu, podczas różnorodnych warsztatów poznają życie ich rówieśników z całego świata, a także uczą się polskich tańców ludowych. Podczas spotkań "odwiedziły" już m.in.: Japonię, Indie i Irlandię, Szwecję, Ukrainę, Chiny, Peru, Maroko czy USA, poznając zwyczaje, tradycję i kulturę tych krajów. Zajęcia mają na celu zapoznanie dzieci z tradycjami i kulturą innych narodów, pobudzenie ciekawości świata, zaszczepienie tolerancji i akceptacji, budzenie ciekawości i chęci poznania innych. Warsztaty prowadzone są zarówno przez wykładowców, jak i studentów krakowskich uczelni. Zajęcia z tańca ludowego prowadzone są przez tancerkę Zespołu Pieśni i Tańca Uniwersytetu Jagiellońskiego Słowianki. Rozmawiamy z Beatą Kwiecińską, koordynatorką projektu Mały Obywatel Świata. Skąd wziął się pomysł na projekt? B.K.: – Inspiracją była Niepołomicka Akademia Inspiro – Cywilizację, projekt realizowany z Urzędem Miasta i Gminy Niepołomice oraz Fundacją Zamek Królewski w Niepołomicach, podczas którego uczestnicy zajęć prowadzonych przez wykładowców Katedry Porównawczych Studiów Cywilizacji UJ poznawali różne rejony Świata. Oprócz wykładów odbywały się także warsztaty w czasie których uczestniczący projektu m.in.: uczyli się chińskiej kaligrafii, poznawali podstawy indyjskich tańców Bharatanatjam, zgłębiali tajemnice ceremonii parzenia herbaty itp. Cykl 10 spotkań cieszył się ogromną popularnością. Jakie dokładnie warsztaty pojawiają się podczas projektu i które z nich najbardziej cieszą dzieci? B.K.: – Wszystkie zajęcia prowadzone w ramach projektu dostosowane są do wieku małych uczestników. Są to min. pokazy slajdów, urozmaicane ciekawymi rekwizytami prelekcje, pokazy filmów, wykorzystujące różne techniki zajęcia plastyczne, ćwiczenia manualne i ruchowe. Z reguły, kluczem do poznania odległych kultur są sylwetki rówieśników. Czy można powiedzieć, że osiągnęli Państwo założone cele? B.K.: – Zdecydowanie tak. Spotkaliśmy się z bardzo pozytywnymi reakcjami zarówno dzieci jak i rodziców. Dzieciaki są bardzo ciekawe i chłonne wiedzy. Udaje im się zapamiętać dużo informacji, którymi dzielą się w domu z najbliższymi. Dzięki projektowi dzieci poznają swoich rówieśników z całego świata, bogactwo kultur, różnorodność przyrody oraz mogą obcować z ciekawymi, często bardzo egzotycznymi rekwizytami (oryginalnymi strojami, przedmiotami użytkowymi). Pozbawione uprzedzeń dzieci, uczą się otwartości na innych, radości z różnorodności, poznają Świat zdobywając elementarną wiedzę geograficzną i etnograficzną. Ponadto uczestnicy mają okazję do bliższego poznania rodzimej kultury podczas przygotowanych dla nich warsztatów tańca ludowego, które wzmacniają poczucie tożsamości oraz poprzez zabawę i odpowiednie dla najmłodszych ćwiczenia, przybliżają dzieciom podstawy polskich, tradycyjnych tańców ludowych. Co Państwa, jako realizatorów i koordynatorów, najbardziej motywuje do dalszej pracy? Co daje największą satysfakcję? B.K.: – Radość dzieci oraz wyrazy uznania ze strony rodziców. Świadomość tworzenia najmłodszym warunków do nieograniczonego rozwoju, wyrównywanie różnic edukacyjnych, poszerzanie horyzontów wiedzy i wyobraźni. Utrwalanie pozytywnych wzorców: poszanowania i rozumienia różnic, poczucia równoważności, tolerancji. Czy planują Państwo kolejną edycję tego projektu? B.K.: – Tak. |





